Pannenkoeken met geitenkaas, appel en walnoten

Het is zondagochtend. Ik ben toe aan mijn derde kopje koffie, mijn eerste cappuccino. Best netjes. Eén van mijn grootste genoegens van de zondagochtend - behalve koffie! - is het lezen van woonmagazines. Me vergapen aan alle mooie interieurs die ik me in de toekomst hopelijk eens kan veroorloven.

Dochterlief is al twee weken ontzettend verkouden en sinds vrijdag echt ziek. Ze vecht zich dapper door haar koortsstuipen. Soms gaat het even wat beter en dan is ze heel vrolijk maar het grootste deel van de dag en nacht hangt ze aan één van ons. Een zielig warm hoopje baby.

Gisteravond bakte Echtgenoot pannenkoeken. Bij ziekte horen pannenkoeken, appelmoes en kippensoep. Zo is dat eenmaal. Op een of andere manier zijn de meeste vaders die ik ken pannenkoekenpapa's. De pannenkoeken van Echtgenoot zijn echt lekkerder dan die van mij. Zijn repertoire is heus uitgebreider dan pannenkoeken maar ik kroon hem hierbij toch tot pannenkoekenkoning.

Ik heb hem direct om zijn recept gevraagd. Zijn antwoord: EIEREN! Niet te weinig eieren want dan zijn ze niet lekker. Dus:

250 gr bloem
3 eieren
een halve liter melk (HOERA, lactosevrije melk!)
1 el olijfolie (met een Echtgenoot die marathonloper is is niets low fat)
boter om in te bakken

Roer de vier bovenstaande ingredienten goed door elkaar. Bak pannenkoeken. Dit hoef ik toch zeker niet allemaal uit te leggen? Maar dan, jeetje wat een lekkere combinatie is dit:

verkruimelde stukken geitenkaas
in dunne plakjes gesneden appel
walnoten

Als je de tweede kant van de pannenkoeken aan het bakken bent leg je wat brokken geitenkaas op de pannenkoek. Glijd de pannenkoek dan op een bord en maak de pannenkoek af met wat dun gesneden stukjes appel en walnoten.

Suikervrije worteltjestaart

Op mijn dochters verjaardag wilde ik een taart presenteren zonder suiker. Ze werd één jaar en suiker was voor mij geen optie. Al struinend over het internet stuitte ik op de hele nuttige website van Heleen Quantrill, http://www.eetgoedvoeljegoed.com/ Een website gevuld met gluten- en suikervrije recepten. Deze carrot cake is gezoet met appeldiksap, bananen en rozijnen. De frosting is gemaakt met honing en eiwitten. Deze worteltjestaart is enorm gezond en hartstikke lekker. De taart blijft smeuïg en zacht tot wel een week na het maken. Op de foto kun je zien dat ik de taart verder versierde met partjes mandarijn.

450 gram amandelmeel (dat is helaas een beetje duur maar wel heel lekker: je kunt de amandelen natuurlijk ook zelf fijnmalen)

2 tl Keltisch zeezout

1/2 tl Baking soda

1 el kaneel

1 tl gemalen nootmuskaat

60 ml druivenpitolie of gesmolten kokosolie

2 rijpe bananen, geprakt

60 ml appeldiksap

5 grote eieren

300 gram wortels, geraspt

100 gram rozijnen

100 gram walnoten, gehakt

Verwarm de oven voor op 160 graden.

Neem een ruime kom en meng hierin het amandelmeel, zout, baking soda en specerijen.

Kluts in een maatbeker de eieren los met de olie en appeldiksap en schenk dit bij het amandelmeel.

Als het beslag redelijk goed gemengd is, roer je de geraspte wortels, geprakte bananen, rozijnen en walnoten door.

Neem een ruim bakblik (30cm doorsnee of 30cm in het vierkant) en bekleed dit met een velletje bakpapier. Ik gebruikte, zoals je kunt zien, een taartvorm.

Zet het in de oven en bak in 40 minuten gaar of tot er een tandenstoker of mes schoon uit komt.

Laat een uur afkoelen en smeer er een frosting over.

Bewaar het in een luchtdichte doos in de koelkast.

De frosting (lekker maar absoluut niet nodig):

100 ml honing of agave

2 eiwitten

Neem een steelpan en verwarm hierin de agave of honing tot het bubbelt.

Draai het vuur laag en laat het ongeveer 5 minuten zachtjes koken tot de kleur verandert van licht-goud tot karamel kleur.

Neem een ruime kom en klop hierin de eiwitten stijf. 

Laat nu, terwijl de machine op langzaam staat, de hete honing of agave er voorzichtig in lopen totdat het goed gemengd is.

Bewaar in de koelkast maximaal 24 uur.

Het perfecte zachtgekookte eitje

Hop hop uit bed! De kippetjes zitten al op stok de slaap uit hun oogjes te wrijven. Het is half zeven: uit de veren!

In blogland circuleert het recept voor het perfecte zachtgekookte eitje. Ik kan nu – na een aantal proeven – bevestigen dat dit recept inderdaad nooit mislukt. Iedereen weet dat het koken van eieren helemaal niet zo eenvoudig is. En tegelijkertijd is er niets zo troostrijk in de ochtend als een gekookt ei.

Wat je doet is ongeveer twee centimeter water in een pan aan de kook brengen. Een heel klein laagje water dus maar. Dan doe je je eitje in de pan, breng je het vuur naar middelhoog en “stoom” je je eitje in zes en halve minuut gaar. 

Met zeven minuten krijg je dit (ook heel lekker):

Cáto aan het ontbijt, 13 maanden 

Boerenjongens-vruchtencake

Een hele fijne cake als dessert maar misschien nog wel fijner voor bij het ontbijt. In het oorspronkelijke recept (ooit uit Elle eten gescheurd) gaan drie eetlepels rum waarin je 100 gram rozijnen weekt. Ik gebruikte vier volle eetlepels Boerenjongens van Van Wees. Dit zijn zalige rozijnen op brandewijnen en likeur, port, amandelen, bourbonstokjes en kaneel. Nogmaals, een hele lekkere cake voor ‘s ochtends (het haalt het scherpe randje er een beetje af)!

4 el Boerenjongens of 100 gr rozijnen geweekt in 3 el rum

3 eieren

50 gr suiker

125 gr roomboter of kamertemperatuur (of 125 gr plantaardige margarine; arme lactoseintolerante Ik)

325 gr bloem

1 zakje bakpoeder

2 flink rijpe bananen

250 gr frambozen (ik gebruikte maar 1 doosje en kwam er naderhand achter dat hier maar 125 gr in zat: ook goed!)

strooibus poedersuiker

extra: cakevorm, ingevet en bebloemd

Verwarm de oven voor op 160 graden Celsius. 

Week de rozijnen in de rum.

Klop in een beslagkom de eieren met de suiker romig met een mixer. Klop de boter erdoor.

Zeef de bloem en het bakpoeder boven een andere kom.

Mix de helft ervan door het eiermengsel.

Snijd de bananen in stukjes en klop ze met de boerenjongens of de rozijnen met rum en de rest van de bloem goed door het beslag.

Spatel tweederde van de frambozen erdoor.

Schep het beslag in de cakevorm en verdeel de rest van de frambozen over de bovenkant: druk ze een beetje in het cakebeslag.

Bak de cake in ca. 45 minuten gaar en goudbruin (test dit met een satéstokje of punt van een mes: het moet er droog uitkomen).

Laat de cake op een rooster afkoelen en bestuif met poedersuiker. 

Clafoutis aux pruneaux

Omdat dit nu eenmaal beter klinkt dan pruimenclafoutis! Ach, de titel klopt eigenlijk helemaal niet omdat ik in deze heerlijke taart behalve pruimen ook abrikozen en nectarines verwerkte. Het zomerfruit is op dit moment zo smakelijk dat ik altijd veel te veel koop en dan vervolgens het risico loop dat de helft bederft voor ik aan het eten ervan toekom. En dan is er nog mijn volgende makke: ik koop etenswaren omdat ze er mooi uitzien (ik heb nu zwarte sperziebonen in de koelkast liggen) maar ik wil ze natuurlijk niet in de vuilnisbak moeten gooien. Een clafoutis is altijd een goede manier om fruit op te maken. Het is een taart die je maakt in een ovenschaal. Het beslag is zo dun als pannenkoekenbeslag. De taart mag/zal er uit zien als een DIY (Do it yourself) of zoals Amerikanen het zo graag noemen “artisanal”. In Nederland noem je dat rustiek. Deze taart laat zich gemakkelijk in een vakantiehuisje maken in een keuken met weinig spullen (hoewel je natuurlijk wel een oven nodig hebt). Mijn clafoutis van vanmorgen is er wel heel rustiek uitgekomen. Dat krijg je ervan als je tegelijkertijd een baby moet troosten en koffie moet drinken. Hij ziet er niet uit maar hij smaakt heerlijk. 

zoveel “stone fruit” als je in de ovenschaal kunt proppen (abrikozen, pruimen, perziken, nectarines)

boter om je ovenschaal mee in te vetten

3 eieren

½ cup bloem (75 gram) bloem en een beetje extra om de ovenschaal mee te bepoederen

½ cup suiker (100 gram)

snufje zout

¾ cup slagroom (180 ml) (ik gebruike lactosevrije melk)

¾ cup melk (180 ml) (ik gebruikte lactosevrije melk)

een scheutje vanille extract

poedersuiker om over de clafoutis te strooien (had ik niet in "huis")

Verwarm de oven voor op 185 graden Celsius.

Vet de ovenschaal in met boter. Doe wat bloem in de ovenschaal en schud de schaal zodat alle kanten met een dun laagje bloem bedekt worden. Schud de overtollige bloem weg.

Snijd de vruchten doormidden. Verwijder de pit en leg ze met de snijkant naar beneden in de ovenschaal. 

Klop drie eieren los in een grote kom. Voeg de bloem toe tot je een glad mengsel hebt. Voeg dan de suiker, het zout en wat vanille toe. Vervolgens de melk/slagroom erbij en roeren tot je een mooi glad dun beslag hebt.

Giet het beslag over de vruchten en bak de taart in 40/45 minuten gaar en goudbruin. Wanneer je een satéprikker in de taart kunt steken en die komt er schoon uit dan is de taart klaar.

Besprenkel de taart met wat poedersuiker.

Pompoen- en fetamuffins

Deze muffins bakte ik voor de verjaardagslunch van mijn schoonmoeder. Ik was U dit recept nog verschuldigd. Zeker maken! Het is handig om de pompoen de avond van tevoren te maken zodat U ‘s ochtends kunt brunchen met deze heerlijke hartige muffins (en niet hoeft te wachten totdat de pompoen nu toch eindelijk is afgekoeld!). 

Voor 12 muffins heeft U nodig:

260 gr bloem (ik gebruikte 130 gr bloem en 115 gr spelt)

1 el ongezouten boter

2 el olijfolie

255 gr pompoen (in blokjes van 1 cm gesneden)

zout en peper

1 handvol verse spinazie

2 el gehakte peterselie

30 gr geraspte Parmezaanse kaas

100 gr feta in blokjes

2 el grove mosterd

2 grote eieren, losgeklopt

180 ml melk

4 tl bakpoeder

1 tl fijn zeezout

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius.

Vet de muffinvormen in met boter.

Sprenkel olijfolie en zout en peper over de blokjes pompoen, doe ze in een ovenschaal en laat 15-25 minuten in de oven bakken totdat de pompoen gaar is. Dit kunt U dus de avond van tevoren doen.

Laat de pompoen afkoelen.

In een grote kom mengt U 2/3 van de pompoen, de peterselie, de spinazie, de Parmezaanse kaas, 2/3 van de feta en de mosterd. Meng allemaal door elkaar.

In een andere kom klopt U de eieren en melk door elkaar en dit roert U vervolgens door de pompoenmix.

Zeef de bloem en het bakpoeder door de pompoenmix.

Breng op smaak met zout en peper.

Lepel het beslag in de muffinvormpjes. Vul de vormpjes tot ¾ en leg op elke muffin nog een paar blokjes pompoen en feta.

Bak 15-20 minuten tot de bovenkant en zijkanten goudbruin zijn. U ziet vanzelf wanneer ze klaar zijn. De muffins komen dan als het ware “in hun eigen vorm” en laten iets van de zijkant los.

Laat de muffins een paar minuten afkoelen voordat U ze op een rek stort. Laat ze vervolgens verder afkoelen.  

Rabarbermoes

En toen had ik nog wat stengels rabarber over en daar kookte ik een eenvoudig potje van.

Ik sneed de rabarber in stukken van 1 centimeter en bracht die aan de kook met een paar eetlepels suiker en een paar eetlepels sinaasappelsap. Dit is een gevoelskwestie: je wilt niet dat de moes te dik wordt dus doe voorzichtig met de sinaasappelsap. Je kunt er later altijd nog iets aan toevoegen.

Zet het vuur vervolgens wat zachter en laat de rabarber in twintig minuten dikker worden. Roer af en toe in het pannetje.

De rabarbermoes is lekker als bijgerecht of om op een stuk toast te smeren.

Challah brood

Ik heb mijn gevlochten challah brood (challe) net uit de oven gehaald en ik ben er zo enthousiast over dat ik er nu al over schrijf. Er is werkelijk niets dat zo’n voldaan gevoel geeft – op culinair gebied – als een geslaagd brood. Dit brood is prachtig gerezen (drie keer), goudbruin en ziet er fantastisch uit. Challe wordt traditiegetrouw gegeten tijdens de sjabbat en op Joodse feestdagen. Het is een brood met eieren en suiker en doet een beetje denken aan brioche (maar dan lekkerder).

Ik durfde er een hele tijd niet aan, aan brood bakken. Het leek me erg moeilijk en bovendien hield ik nooit zo van mijn handen vies maken. Mijn eerste voorzichtige schreden op broodbakgebied deed ik dan ook met recepten waarbij het niet nodig was om met de hand te kneden. Ik kan me dat nu nauwelijks nog voorstellen omdat ik tegenwoordig het liefst tot mijn ellebogen in het brooddeeg sta. Het ene brood is nog niet gebakken of ik ben alweer verwoed aan het zoeken naar een nieuw recept. Dit brood wilde ik graag voor de paasbrunch maken omdat challah brood het lekkerste brood is om wentelteefjes van te bakken. Dat geeft me vandaag heerlijk vers brood en dan kan ik er morgen wentelteefjes van bakken. In Amerika wordt voor French toast (wentelteefjes dus) bijna altijd challah brood gebruikt. Het recept dat ik maakte komt van Smittenkitchen. Het doet me bijzonder veel genoegen om te zien dat mijn vlecht veel beter is gelukt dan die van Deb (de schrijver en kokkin van Smittenkitchen). Ik weet dat dit heel kinderachtig is van mij.
Dit recept levert twee grote broden op (één brood om direct af te bakken en één om in te vriezen).

1 ½ pakje droge gist (1 ½ el)
1 el en 100 gram suiker
118 ml olijfolie of een andere plantaardige olie (ik heb canola olie gebruikt)
5 grote eieren
1 el fijn zout
1000 gram bloem
70 gram rozijnen (je kunt de challah ook zonder rozijnen bakken) per challah, geweld in heet water en afgegoten
maanzaad of sesamzaad om het brood mee te bestrooien (optioneel)

1. Meng in een grote kom de gist, een eetlepel suiker en 415 ml handwarm water.

2. Meng de olie door het gistmengsel en dan één voor één vier eieren, 100 gram suiker en het zout. Voeg de bloem geleidelijk toe. In eerste instantie kun je de bloem er gewoon doorheen roeren. Je merkt het vanzelf als je verder moet met handmatig kneden. Het is het lekkerste brooddeeg ter wereld om te kneden. Heel zacht en elastisch!

3. Stort het brooddeeg op een werkblad met wat bloem en kneed tot het deeg zacht en soepel is. Maak de grote kom schoon, vet de kom in met wat olie en doe het brooddeeg terug in de kom. Bedek de kom met huishoudfolie en laat het deeg een uur op een warme plek rijzen (het deeg verdubbelt in grootte). Na een uur boks je het deeg naar beneden (oh, hoe heerlijk!), bedek je de kom opnieuw en laat je het deeg weer een half uur rijzen.

4. Meng dan de rozijnen door het deeg (als je die tenminste wilt gebruiken) en dan begint de pret. Ik gebruikte dit YouTube filmpje om erachter te komen hoe je een challah brood vlecht.

http://www.youtube.com/watch?v=WCivWDh2dTc

Je verdeelt het brooddeeg in tweeën: het worden immers twee broden.

Neem de helft van het deeg en vorm hiervan 6 ballen. Van die ballen maak je vervolgens lange ronde repen/snaren (echt, bekijk filmpje!). Die zes repen kneed je aan de bovenkant aan elkaar zodat je brood op een waaier lijkt. Je zult merken dat het deeg zo elastisch is dat je snaren telkens weer in elkaar krimpen. Je kunt het deeg heel gemakkelijk weer uitrekken, ook wanneer je al aan het vlechten bent! Nu begint je mantra: de reep deeg aan de rechterkant sla je over twee repen, onder de volgende reep en over de laatste twee repen. Telkens weer begin je met de uiterste rechterreep, twee keer over, één keer onder, twee keer over. Het is echt kinderlijk eenvoudig. Wanneer je klaar bent met de ene kant dan draai je het brood om zodat je ook de andere kant mooi kunt vlechten. Het is namelijk een beetje jammer om de “bovenkant” zo lelijk te laten. Maak je tweede brood op precies dezelfde manier.

5. Vet een ovenplaat in met wat olie en leg je brood erop. Je kunt beide broden ook tegelijkertijd bakken maar houd er rekening mee dat de broden nog flink zullen rijzen dus houd voldoende afstand tussen de broden.

6. Klop het vijfde resterende ei los en wrijf de beide broden in met het eimengsel. Je kunt de broden nu invriezen (of één daarvan) of je laat ze nog een uur rijzen. Ik heb één brood ingevroren en één brood op de ovenplaat in de koelkast gezet om het brood nog eenmaal langzaam te laten rijzen.

7. Verwarm de oven voor op 190 graden Celsius. Wrijf het brood nogmaals in met het ei. Bestrooi het brood nu met sesam- of maanzaad. Wanneer je het ingevroren brood wilt afbakken, moet je het brood vijf uur van tevoren uit de vriezer halen.

8. Bak het brood in het midden van de oven in een half uur tot veertig minuten goudbruin. Laat afkoelen op een rooster.

noot: onze Deb raadt je aan om je brood in ieder geval één keer van het drie keer rijzen in de koelkast te laten plaatsvinden. Het rijzen in de koelkast levert een diepere smaak op. Laat het brood wel weer op kamertemperatuur komen voordat je verder gaat met het recept.

Een recept voor wentelteefjes vind je op: http://evaverwondert.blogspot.com/search/label/wentelteefjes

Eiersalade op Ons Dagelijks Brood

Een paar dagen voor Pasen en mijn beide camera’s zijn kapot. Altijd vervelend maar nu wel zeldzaam slecht getimed. Had ik eindelijk een excuus gehad om mijn blog vol te gooien met foto’s van zelfgeboetseerde roomboterlammetjes, paaspoppetjes van brood die een gekookt ei vasthouden, paasstollen en een huis vol narcissen. Helaas. Dan kan ik dus maar beter een gerecht maken dat toch niet zo fotogeniek is. Eiersalade.

Als ik Heidi Swanson mag geloven (ik schreef al vaker over deze chef) dan zijn er heftige haters en liefhebbers van eiersalade. Dat wist ik niet. Ik ben uiteraard weer een liefhebber. Ook van de ordinaire eiersalade met mayonaise en augurk. Met mayonaise maak je apenhersenen nog smakelijk. Toch komt de allerlekkerste eiersalade ter wereld (hoewel mayonaiseloos) van de charmantste der restaurantketens: Le Pain Quotidien. Ze serveren hem op een tartine (een dik afgesneden volkoren boterham), en versieren hem met ansjovis en dun gesneden plakjes radijs. Het is de romigheid van die eiersalade in combinatie met die zoute ansjovis die hem zo ontzettend lekker maakt.

Onderstaand recept is mijn poging om deze eiersalade na te maken.

6 hardgekookte eieren
3 el olijfolie
2 el kappertjes, afgespoeld
1 handvol peterselie, fijngehakt
zeezout en peper
wat ansjovis uit blik
bosje radijs

Pel de eieren, snijd ze doormidden en prak de eidooiers fijn met een vork. Het eiwit snijd je in kleine stukjes. Meng de fijngemaakte eidooiers en het fijngehakte eiwit in een kom en voeg de olijfolie toe. Voeg dan de kappertjes en de peterselie toe. Roer goed door. Breng op smaak met zout en peper.

Schep de eiersalade op een dik afgesneden volkoren boterham en leg er een paar ansjovisjes en dunne plakjes radijs op.

Het is ook lekker om een beetje yoghurt te gebruiken in plaats van olijfolie.

Simpel fijn volkorenbroodje

Volgend weekend is het Pasen. Pasen betekent uitgebreid brunchen. Dit broodrecept is heel snel klaar en levert een heel fijn brood op. Je bakt hem in een cakevorm en hebt niet eens een elektrische mixer nodig! Het kost hier een vermogen om goed brood te kopen. Helemaal voor ons, Nederlanders, die het gewend zijn om bijna elke middag met brood te lunchen. Je kunt vijftig dollar per week uitgeven aan gebakken brood maar je kunt het ook zelf doen. Nederlanders in Nederland moeten dit brood toch ook maar eens proberen. Ik weet wel dat een lekker brood daar snel gekocht is maar er gaat niets boven de geur van versgebakken brood in huis. Bijkomend voordeel (en dit voordeel is echt groot) is dat je het brood nog warm kunt eten met boter die er zo lekker overheen smelt en in het brood trekt. Het brood is binnen een paar minuten gemaakt maar moet natuurlijk nog wel rijzen en in de oven. Dus, even in elkaar draaien tijdens een kopje koffie, dan laten rijzen tijdens het douchen en veertig minuten voor de brunch in de voorverwarmde oven schuiven.

300 ml warm water
één pakje droge gist (twee theelepels)
1 el vloeibare honing
1 cup (125 gram) bloem
1 cup (140 gram) volkorenmeel
1 cup (100 gram) havervlokken
1 ½ tl fijn zeezout
1 el gesmolten boter
extra benodigheden: een cakeblik

Giet 300 ml warm water in een maatbeker en strooi daar een zakje gist bij. Roer totdat de gist oplost en doe er de eetlepel honing bij. Laat vijf tot tien minuten staan.

In de tussentijd meng je de bloem, volkorenmeel, havervlokken en het zout in een grote kom.

Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius (350 F). Plaats een rek in het midden van de oven.

Voeg nu het natte mengsel bij het droge en roer goed door. Dit kan dus eenvoudig met een lepel.

Vet een cakevorm in met wat gesmolten boter. Schep het brooddeeg in de vorm en bedek met een vochtige warme en schone theedoek. Zet de cakevorm op een warme plek en laat het brood een half uur rijzen.

Bak het brood in gemiddeld veertig minuten goudbruin. Ik zet het brood vervolgens een minuut onder de grill voor een knapperig korstje.

Haal het brood uit de oven, stort het uit op een rek en laat ietsjes afkoelen. Eet warm met roomboter (en eventueel wat jam of oude kaas).

Appelgranola

Het komt natuurlijk door het prachtige zonlicht aan de Oostkust dat ik zo van de ochtenden ben gaan houden. Rond half zes ‘s ochtends wordt het hier licht en, ook als het stervenskoud is, schijnt de zon. Het is een stuk makkelijker om vroeg op te staan wanneer het licht overdadig door je dakraam naar binnen schijnt. Het kan ook mijn dochter van acht weken zijn die maakt dat ik zo vroeg uit de veren ben. Zij houdt van een lekker tijdig ontbijt. Hoe het ook zij, de ochtenden zijn mij bijzonder lief. En ontbijt, tsja ontbijt. Ontbijt is bijzonder. Niet vanwege het idee dat je moet ontbijten als een keizer, moet lunchen als een koning en moet dineren als een bedelaar. Ik leef van maaltijd naar maaltijd en dineren als een bedelaar spreekt mij derhalve volstrekt niet aan. Nee, ontbijt is bijzonder omdat het de enige maaltijd van de dag is waarbij je een kop dampend warme koffie kunt drinken. Het liefst een cappuccino. Sinds ik lactosevrije melk heb ontdekt kan ook ik ‘s ochtends weer cappuccino’s drinken en dat maakt de ochtenden nog zaliger. Nu kunt U zeggen dat bij iedere maaltijd koffie gedronken kan worden maar dat is simpelweg niet waar. Niets is zo goor als om iemand te zien lunchen met twee witte boterhammen met Holtkamp kroketten en een kop koffie. Dat is een onplezierige combinatie. Of nog erger: een maaltijdsalade en een kop koffie.

Het ontbijt biedt zo’n breed scala aan zaligheden: volle yoghurt met fruit, wentelteefjes, blueberry pancakes, dikke plakken volkoren brood met boter en kaas en natuurlijk eieren. Eieren zijn een fantastische uitvinding. In mijn droomwereld zou ik het liefst aan de rand van een waanzinnige stad wonen (Parijs, Amsterdam, Berlijn, vul maar in) met een grote tuin waar ik mijn eigen groenten en fruit kan verbouwen, mijn eigen energie kan opwekken en waar ik mijn eigen eieren kan rapen van mijn drie kippetjes. ‘s Ochtends vroeg bij dauw zou ik dan in pyjama en op kaplaarzen door mijn tuin lopen om daar wat pruimen uit mijn bomen te trekken, zijdelings verveine af te knippen voor een lekkere pot thee en een paar eitjes te rapen. Ik heb dan inmiddels lang golvend haar, een glanzende blos op de wangen en mijn benen zijn tien centimeter langer. Voorlopig moet ik het echter doen met zelfgeplante tuinkers op een bordje op mijn aanrecht. Een goed ontbijt biedt troost.

Amerikanen “hebben iets” met granola. Ik vermoed dat Nederlanders het cruesli noemen. Hoewel dat toch volgens mij niet helemaal de lading dekt. Er komt veel meer bij granola kijken dan wat knapperige havervlokken in een verdrietige bak magere yoghurt. Ik denk daar vaak aan. Waarom wordt dat nog verkocht, magere yoghurt? Magere yoghurt is zoiets als 30+ kaas of Becel light: je kunt jezelf net zo goed direct voor de trein werpen. Waarom doet een mens zichzelf zoveel ellende aan? En dat terwijl de dag nog moet beginnen! Ik word er weemoedig van.
Ik maakte drie dagen geleden deze granola en elke ochtend word ik gelukzalig wakker met het besef dat mij weer een heerlijk ontbijt staat te wachten.
Maak dit gerecht in een ruim bakblik of een lasagneschotel.

5 medium grote appels (welke U maar lekker vindt), geschild en in stukken gesneden
2 el citroensap
3 el suiker
2 el maizena
1 tl kaneelpoeder
een snufje zout
8 el ongezouten boter
¼ cup (60 ml) honing (ik zou zeggen dat vier eetlepels ook goed is)
½ cup bloem (ongeveer 75 gram) Maakt U zich niet al te veel zorgen over precieze hoeveelheden. Dat doet dit gerecht namelijk zelf ook niet.
2 cups havervlokken (150 gram/180 gram)
½ cup amandelschaafsel (vier eetlepels)
½ cup gezoet of ongezoet kokossschaafsel (vier eetlepels). Ik gebruikte ongezoet.

Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius (400 F). Meng de stukken appel met de citroensap, de suiker, de maizena, het zout en het kaneelpoeder tot ze allemaal met een laagje zijn bedekt.

Smelt in een pannetje de boter en de honing. Voeg de bloem, de havervlokken, de amandelen, de kokossnippers en weer een snufje zout toe. Er vormen zich nu grote brokken.

Verdeel over het appelmengsel en zet 45 tot 55 minuten in de oven. De appels moeten zacht zijn en een beetje borrelen. Bij mij werden de havervlokken al na tien minuten bruin zodat ik de schotel de rest van de baktijd heb bedekt met een stuk aluminiumfolie.

Laat de granola tot kamertemperatuur afkoelen en bewaar in de koelkast voor Uw ontbijt in de ochtend.

Het lekkerste bananenbrood

Mocht U nog een paar rijpe bananen hebben of voelt U zich zelf een rijpe banaan omdat U gisteravond iets te diep in het glaasje heeft gekeken, dan is dit bananenbrood een echte aanrader. Ik heb verschillende recepten uitgeprobeerd maar dit is met afstand de lekkerste. Hij staat binnen vijf minuten in de oven en is na een uur klaar. De ingrediënten heeft bijna iedereen wel in huis. Een ideaal recept voor de zondagochtend, had ik zo bedacht.

4 rijpe bananen
75 gr gesmolten boter
125 gr suiker
1 losgeklopt ei
1 tl vanille extract
1 tl baking soda
1 mespuntje zout
190 gr bloem

Verwarm de oven voor op 175 graden Celsius.

Prak de bananen in een grote kom met een vork. Ze hoeven niet heel fijn geprakt te worden.

Meng met een houten lepel de gesmolten boter door de bananen.

Meng er vervolgens de suiker, het ei en de theelepel vanille extract door.

Meng er de baking soda en zout door.

Voeg, als laatste, de bloem toe en roer.

Giet het beslag in een beboterde cakevorm en zet het bananenbrood in de oven.

Na een uur is hij klaar. Laat hem iets afkoelen voordat U hem eet.

Jicama

En toen stond ik opeens met een jicama in mijn handen en met mijn handen in mijn haar. Een Nederlander weet namelijk niet wat een jicama is. Het is geen nieuwe Volkswagen, geen nieuwe slogan van de overheid en ook geen Ikea-meubel. Het is een wortelknol. In het Nederlands ook wel yamboon genoemd. Hij is te koop in Chinese supermarkten. Al merkte ik hem nooit eerder op. Of eet U al jaren jicama’s? Ik wist in ieder geval niet van het bestaan van de jicama zoals ik het bestaan van veel groenten en fruit niet ken. Dit geef ik ruiterlijk toe maar ik weiger mijn verantwoordelijkheid hiervoor te nemen. Liever geef ik Dirk en Albert de schuld. Dirk en Albert bepalen namelijk veel te veel wat wij Nederlanders eten. Zelfs wanneer je in de stad woont, wordt het je bijzonder moeilijk gemaakt om écht gevarieerd te eten. En ik had het als kind nog gemakkelijk. Mijn vader reisde al naar Zuidoost-Azië toen de mannen van de VOC er nog geen voet op land durfden te zetten. Hij bereidde voor mij de heerlijkste curry’s, nasi’s, gado gado en wat al niet meer. Mijn Marokkaanse buurmeisjes leerden me brood bakken en maakten me bekend met de Noord-Afrikaanse keuken. Soms aten we halve citroenen met zout. Waarschijnlijk was dat gewoon excentriek en zal ik dat niet snel in de kookboeken tegenkomen. Ik zat op de kleuterschool met Surinaamse kinderen bij wie ik thuis roti, pom, bakkeljauw en bara’s at. Soms verdenk ik mezelf ervan mijn vrienden toentertijd vooral te hebben uitgezocht op de kookkunsten van hun ouders.

En dus geef ik Dirk en Albert de schuld. Die twee spruitetende boerenkinkels die vast denken dat Italiaans koken bestaat uit een combinatie van stukgekookte macaroni met blokken kaas en ham. Waarom mogen wij alleen maar sperziebonen, bloemkool, courgette en aubergine eten? Dirk van den Broek en Albert Heijn maken sugar snaps al tot iets excentrieks. Waar zijn de verse kapucijners, de tomatillos, de meiknolletjes en de gouden bietjes? Waarom ligt er geen snijbiet in de winkel en is het zo moeilijk om aan schorseneren te komen? Albert en Dirk kunnen dit vast niet aan ons uitleggen. Hun eenzijdige eetpatroon zou niet aan ons mogen worden opgelegd. Ze concurreren de kleine toko’s en speciaalzaken weg en bieden ons een alternatief van kant-en- klare stoommaaltijden en genetisch gemanipuleerde mini eenpersoonshuishoudensbroccoli’s. Als ik daar al niet depressief genoeg van wordt dan zorgt de bonuskaart altijd wel voor een kleine inzinking. Albert laat mensen met zo’n treurige kaart aan de sleutelbos in de rij voor de kassa staan. We staan daar als schapen rijp voor de slacht.

Jicama dus. Na enig internet “onderzoek” kwam ik tot de constatering dat de knol nog het vaakst vergeleken wordt met een appel/aardappel.

Die vergelijking is wel op zijn plaats. De jicama heeft de zoete smaak van appel en de harde structuur van de aardappel. De jicama is populair in de Mexicaanse keuken waar ze wordt verwerkt in salades, fruitsalades en salsa’s. Je kunt haar rauw eten, mits goed geschild. Ook in de Aziatische keuken wordt ze gegeten; vandaar dat we haar in Nederland kunnen kopen in de toko. Mocht U nog in de gelukkige omstandigheid verkeren een toko te kunnen vinden. Ik verwerkte de jicama in een groentecurry met bloemkool en aardappel en in een verse fruitsalade. In een groentecurry komt ze, mijns inziens, niet goed tot haar recht. De knol blijft tamelijk hard waardoor je de indruk krijgt een rauw gebleven aardappel te eten. Niet echt een succes dus. In de fruitsalade is ze echter heerlijk. Maak een tropische fruitsalade met citrusvruchten, ananas en watermeloen. Voeg de geschilde en in blokjes gesneden jicama toe en eet smakelijk. Jullie ook, Dirk en Albert!