Muffins met brie en snijbiet

Dit is een heerlijk gerecht voor de lunch, als voorafje of voor bij een borrel. Als je mini muffinvormpjes bezit dan kun je uit deze hoeveelheid vierentwintig muffins maken. Met een muffinbakblik van twaalf muffins moet je de baktijd iets verlengen. Mijn bakvorm bestaat uit zes grote vormen en dat is ook in orde. Of je er nu vierentwintig, twaalf of zes bakt: deze muffins zijn heerlijk. Al is het voor een borrel wellicht toch leuker om ze te bakken in minivariant (dus vierentwintig). Je kunt de snijbiet ook vervangen door spinazie. Zorg er wel voor dat je een pittige brie gebruikt.

2 el boter, gesmolten, plus een beetje extra voor het invetten van de bakvorm
3 cups snijbiet (ik gebruikte een grote bos), de stelen en het blad van elkaar gescheiden en gewassen
1 ¼ cups (35 gram) zelfrijzend bakmeel
2 el fijngeraspte Parmezaanse kaas
nootmuskaat, even flink over de schaal raspen
2/3 cup melk (160 ml)
1 klein ei, losgeklopt
2 ½ oz (70 gram) brie of camembert, in blokjes gesneden

Verwarm de oven voor op 190 graden Celsius (375 graden F). Vet de muffinvormpjes in met een beetje boter of gebruik bakpapier. Met een siliconenvorm kun je dit achterwege laten.

Hak de stelen van de snijbiet en stoom in vier minuten gaar, voeg de snijbietbladeren toe en stoom nog een minuut. Breng de snijbiet over in een schone theedoek en knijp al het vocht eruit.

Meng het zelfrijzend bakmeel, 1 eetlepel Parmezaanse kaas, een mespunt zout en wat nootmuskaat in een kom. In een andere kom meng je de melk, de gesmolten boter en het ei. Breng nu het melkmengsel over in de kom met het bakmeel en roer een paar keer door. Voeg nu de gekookte snijbiet en de brie toe. Je hoeft dit niet al te lang te roeren want je wilt niet dat het mengsel taai wordt. Het mengsel mag best een beetje klonterig zijn.

Lepel het mengsel in de vormpjes en besprenkel de muffins met de resterende Parmezaanse kaas. Bak vijftien minuten of totdat ze goudbruin zijn. De baktijd is een beetje afhankelijk van de grootte van de muffin. Je kunt ze warm eten maar ook helemaal af laten koelen.

Regenboog snijbiet

Wordt U, zoals ik, ook zo’n blije kerstslinger bij de gedachte aan de naderende feestdagen of voelt U zich eerder, zoals André Hazes ooit zo eloquent verwoordde, een kerstboom zonder piek? Wanneer U uw ergernis aan de kerstdis slechts kunt verbijten door het dessertvorkje onder de tafel in de palm van Uw hand te steken of wanneer er een gelukzaligheid uitgaat van de fantasie Uw schoonzuster aan de feestelijk gedecoreerde kersttafel te lijf te gaan met het mes waarmee de rollade zojuist is aangesneden, dan moet U even verder lezen. Als U bij de naderende feestdagen veeleer denkt aan het inslaan van illegaal vuurwerk, dronken kantoorborrels en kwetsende Sinterklaasgedichten, dan heeft U mijn hulp ook nodig. Zoveel is duidelijk.

Lekker eten maakt alles namelijk goed. Het vervelende gespreksonderwerp over pensioenopbouw wordt bedekt door een dubbelgebakken kaassoufflé, dat irritante neefje dat kaarsvet druppelt op Uw mooie tafellaken verdwijnt als sneeuw bij een witte kerst door een heerlijke Christmas Pudding. Het komt dus allemaal wel weer goed deze dagen.

Gisteren liep ik in de supermarkt. De kerstmuziekjes klonken en de winkel rook naar nootmuskaat en kaneel. Morgen is het Thanksgiving. Een feest dat ik pas sinds een aantal jaren vier. Het is zeer welkom omdat het de kerst iets dichterbij brengt. Bovendien heeft het wel wat om dank te zeggen voor de oogst van dat jaar. We hebben er immers weer lekker van gegeten.

De winkel was volgepakt met pompoenen, kastanjes, spruiten en cranberries. Stapels met appels en pecannoten, een Andy Warholiaanse grote verzameling van blikken pompoenpuree voor de pumpkin pie en uiteraard heel veel kalkoenen en kalkoenbenodigdheden. Met Thanksgiving kom je niet onder kalkoen uit. Dat zij dan maar zo. Ik vind het niet zo’n bijzondere vogel. Een slaapverwekkend vogeltje bovendien. De tryptophan in de kalkoen, een of ander aminozuur met slaapverwekkende kwaliteiten, schijnt ervoor te zorgen dat de eter graag een tukkie doet na de maaltijd. Ik heb menigeen tijdens Thanksgiving in slaap zien vallen. Dat zal eerder te maken hebben gehad met overmatig alcoholgebruik dan met dit tryptophan-goedje dat in veel grotere hoeveelheden in een kip te vinden is. De tryptophan-mythe heeft echter vast menige familievete kunnen verhinderen dus is dat sprookje meer dan welkom. Toch zult U een recept voor kalkoen bij mij niet snel aantreffen. De meesten van U zullen Thanksgiving trouwens ook wel niet vieren. De komende weken zal ik, in aanloop van Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw feestrecepten plaatsen. Als aftrap een lekker en snel bijgerecht. Snijbiet met mosterdzaad en rijstazijn. Volgende keer weer iets zoets.

Dit is voor twee of drie personen:
1 bos snijbiet
1 el olijfolie
1 fijngesneden sjalotje
1 el hele mosterdzaadjes
zout
2 el rijstazijn

Spoel de snijbiet goed af. Verwijder per blad de harde nerf uit de snijbiet. Snijd de stam van de snijbiet in stukjes van anderhalve centimeter. Snijd het blad van de snijbiet in grove stukken. Houd het blad en de stammetjes gescheiden van elkaar.

Verhit de olie in een hete wijde pan (een wok doet goed dienst) en voeg de stammetjes, het sjalotje en de mosterdzaadjes toe. Bak lekker aan tot het sjalotje een beetje doorzichtig wordt. Voeg dan het snijbietblad toe. Meng alles goed door elkaar, zet het vuur laag, doe de deksel op de pan en laat het blad vijf minuten of ietsjes langer slinken. Proef of de stammetjes gaar zijn. Als dan ook het blad goed is geslonken, dan wordt het tijd de snijbiet op te dienen. Doe de snijbiet in een schaal en besprenkel met de rijstazijn.